Geen leverworst meer

Op de basisschool besloot ik plotseling dat vlees eten onnodig was, en bovenal erg zielig voor de dieren. Ik had op tv een documentaire gezien over de bio-industrie en deed mijn moeder stellig de mededeling dat ik voortaan een groenteburger wilde eten in plaats van een stukje vlees. En hoewel ik van kleins af aan dol was op een plakje leverworst en een lekker stukje  kibbeling, liet ik deze voortaan, lichtelijk watertandend, toch maar staan. 

De jaren die daarop volgden werden er niet gemakkelijker op. Veel artsen zijn van mening dat een kind in de groei nu eenmaal vlees nodig heeft, vegetariërs lopen gemakkelijker tekorten op van vitamines en krijgen door hun groentedieet mogelijk te weinig ijzer binnen volgens het voedingscentrum. En dat ik altijd zo wit zag, kwam vast vanwege het vleesgebrek. Ook thuis in de keuken liep ik tegen moeilijkheden aan: het vierpits gasfornuis was niet berekend op mijn vijfde pannetje met vega-burgers en sojabonen. 

Met de kerst is het in mijn familie traditie om vleesfondue te eten. Ik weet nog goed dat ik als kind, na maanden streng voor mezelf geweest te zijn, toch voor het gemak en de gezelligheid met mijn familie heb meegegeten en ook wat stukjes vlees heb opgeschept, maar wat voelde ik mij daar schuldig over! De gedachte aan dieren in de bio-industrie maakte dat ik doorging met vegetarisch eten.

Toen ik wat ouder was en naar de middelbare school ging, leerde ik dat een vegetarisch voedingspatroon een kleinere uitstoot van broeikasgassen met zich meebrengt, in vergelijking met een vleesetend voedingspatroon. De noodzaak van een gezond milieu werd belangrijker, en het aantal redenen om vegetariër te zijn groeide met mij mee. 

Tegenwoordig ben ik nog steeds vegetariër, sta ik heel graag in de keuken en heb ondertussen geleerd hoe ik gezonde, gevarieerde en bovenal heerlijke dierloze maaltijden kan bereiden. Bij voorkeur biologisch. Van ijzertekorten of bloedarmoede is bij mij geen sprake geweest, en met de kerst staat er naast de fonduepan, een smakelijke groentegourmet, waar iedereen van opscheppen kan.

Van Mislukte Moestuin naar Makkelijke Moestuin

door Jorinde Reijnierse

Vorige zomer heb ik een poging gedaan tot het beginnen van een moestuin. Ik woon in een appartement in een boerderij. Dan zou je denken; veel grond! Maar nee.. de boerderij is omgeven door een groot grasveld, maar dit is gemeentegrond. Je zou er wel stiekem een moestuin kunnen beginnen, maar helaas hebben we in Castricum overactieve grasmaaiers die een stuk of drie keer per week het gras komen maaien. Wel hebben we klein strookje tuin om ons gedeelte van de boerderij heen. Dit is slechts een meter diep dus niet zo heel veel ruimte. We besloten dus maar te beginnen met een binnen-tuin. 

De veroveringsdrang van munt

We begonnen met een aantal bakjes in de vensterbank. Eentje met verschillende kruiden, een met wortels en een met tomaatjes en pepers. Ik had me er niet heel erg in verdiept; ik deed gewoon bij elkaar wat leuk was. Kruiden dat past wel bij elkaar zou je denken. Helaas was dat niet het geval, want munt blijkt nogal een veroveringsdrang te hebben en nam de hele bak met kruiden over. Vervolgens besloot meeldauw zich er ook nog eventjes mee te gaan bemoeien en dat was het einde van de kruidentuin.

De aanslag van de nachtvorst

Mijn worteltjes deden het wel goed maar die werden erg klein. We konden ze niet verpotten want dan stoppen ze blijkbaar met groeien. Mijn konijn vond de worteltjes gelukkig wel heel lekker en ze waren ook nog het perfecte formaat voor een dwergkonijn! De tomatenplant en peperplant waren een groter succes. De tomatenplant hebben we uiteindelijk zelfs buitengezet en daar werd hij groter en groter. Na een aantal succesvolle tomatenoogsten besloot het jammer genoeg ineens ’s nachts te gaan vriezen en daar kunnen tomatenplanten blijkbaar niet zo goed tegen. Van de peperplant hebben we een aantal pepertje gegeten maar ook die bleek niet van het koude nachtweer te houden. Tot zover mijn moestuin van vorig jaar dus.

Een Makkelijke Moestuin?

Bij het zoeken naar inspiratie voor De Groene Bak kwam ik de site tegen van de Makkelijke Moestuin. Dit is een site over het maken van een Makkelijke Moestuin! (klinkt logisch). Dit is een kleine moestuin in de vorm van een bak met daarin een vakkenverdeling van vakken van 30 bij 30 cm. Elk vak kan je met een andere groente beplanten, dus met een standaard bak van 1.20 bij 1.20 heb je al 16 vakken en dus een hele hoop verschillende groenten. Veel ruimte heeft zo’n bak niet nodig, dus ook bij kleine tuinen en balkons is het mogelijk. Bijkomend voordeel is dat je niet veel werk hebt aan het onderhouden, omdat het niet een enorme volkstuin is. Een ander voordeel is de grond die gebruikt wordt in de Makkelijke Moestuin: een mix van compost, turf en vermiculiet. Oftewel: De Makkelijke Moestuin Mix! Die mix heeft weinig onderhoud nodig, dus dat scheelt weer heel wat werk dat je in een gewone moestuin wel hebt: bemesten, schoffelen, omspitten, materialen toevoegen, etc.

Ik ga dus binnenkort een poging doen tot het beginnen van een Makkelijke Moestuin. Een ding weet ik nu alvast zeker: die muntplant komt er niet meer in!

Een poster van oude kranten

door Jorinde Reijnierse

Knutselen iets voor gepensioneerde vrouwen? Nee hoor! Dat is de instelling waarmee we begonnen aan een reeks Crafting Nights in De Bakkerij. Craften is weer helemaal hip. Dat is niet zo gek, want behalve dat je geld bespaart door niks te kopen is het ook nog hartstikke leuk! Een ander voordeel is dat je zo dingen kan maken die niemand anders heeft. We zijn met De Groene Bak hiermee begonnen omdat Crafting ook heel duurzaam is. Veel leuke do-it-yourself projectjes zijn namelijk gebaseerd op hergebruik van “afval” zoals bierdopjes, glazen potjes en oude blikjes.

Zelf ben ik een beetje verslaafd geraakt aan Pinterest. Dit is een soort online prikbord waar je je eigen ideeën op kan prikken maar ook ideeën van andere kopiëren naar je eigen prikbord. Samen met Laurette ben ik toen begonnen met het ‘pinnen’ van ideeën omtrent duurzaamheid. Zo kwamen we op een heleboel interessante projecten uit. Het ideeën verzamelen is de leukste stap, maar daarna komt het kiezen van een paar ideeën om uit te voeren. Dit vind ik altijd bijzonder lastig, want ik ben een persoon die altijd alles tegelijk wil doen en daarna met tien half afgemaakte projectjes blijf zitten.. We besloten de knoop door te hakken en voor de eerste Crafting Night een project te kiezen waar we in de toekomst ook nog iets aan hadden: zelf papier maken. 

Woensdag 8 mei gingen we vol enthousiasme aan de slag met het verscheuren van bergen oude kranten om het daarna te mixen met warm water tot een vieze grijze pulp. We hadden zelf schepframes gemaakt waarmee we de pulp in een redelijk rechthoekige vorm konden krijgen maar helaas hield de watervaste houtlijm het na een tiental keer scheppen niet meer. Maar gelukkig hadden we wel een hoop zelfgemaakte blaadjes kunnen scheppen waar we in de toekomst posters kunnen gaan maken.

Ondertussen is het drie weken later en het papier is nog steeds nat. We moeten dus nog eventjes wachten voordat we ze kunnen omtoveren in  originele posters. 

Meer foto's zijn te zien op de Bakkerij Flickr.